سیدکاظم میرحسنی

بسم الله الرحمن الرحیم

یا ایها النفس مطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه فدخلی فی عبادی ودخلی جنتی

ای نفس قدسی مطمئن و دل آرام به یاد خدا امروز به حضور پروردگارت باز آی به نعمت‌های ابدی او. او راضی از اعمال نیک توست. باز آی و در صف بندگان خاص من در آی و در بهشت رضوان من داخل شو.

درود بر حضرت مهدی(عج) و نایب بر حقش امام خمینی سلام بر شهیدان همیشه زنده تاریخ به خصوص آن عزیز گلگون کفن سید حبیب الله که عاشقانه جان خویش را همانند علی اکبر حسین و حضرت قاسم تقدیم الله نمود.

درود و سلام گرم بر پدر و مادر عزیزم که با وجود دادن یک فرزند خود کوچک‌ترین ضعفی به خود راه ندادند و به کوری چشم دشمنان اسلام حاضر شدند تا امانت دیگر خود را که در مقابل عظمت و جلال و شکوه خدا ناچیز و ناقابل است تقدیم دوست کنند.

سلام و درود بر شما برادران و خواهران عزیزم و کلیه پدرها مادرها و خواهر و برادران شهدا که به گفته امام عزیز چشم و چراغ ملتید.

پدر و مادر عزیزم این وصیتنامه من پس از شهادتم خواهد بود و من قبل از اینکه این سعادت بزرگ الهی نصیبم گردد شروع به نوشتن آن کردم وصیت نامه‌ام همان وصیت نامه برادرم شهید سید حبیب الله است چرا که راهم راه اوست و پیامم به شما همین پیامی است که او به شما داد امیدوارم من هم مانند او بتوانم برای خدا و اسلام و هل بیت جان بی‌ارزش خود را به الله این به وجود آورنده و آفریننده خود تسلیم نمایم برادران و دوستان من بعد از شهادتتم با پایداری و ایمان هرچه بیشتر از اسلام عزیز با جان و دل دفاع کنید و دشمنان اسلام و قرآن را در هر کجا که هستند نابود نمایید

ای پدر و مادر و برادرانم و خواهر و دوستان عزیزم ز شما می‌خواهم پس از شهادت من گریه‌ای که دارای نشانه‌ای از ضعف است بر چشمتان جاری نکنید و همیشه سعی کنید در ایام الله وقت خود را به عبادت و بندگی خداوند در مساجد بسر برید و نیز هیچ وقت برای من ناراحت نباشید زیرا من به آرزوی خود رسیدم پدر و مادر مهربانم هر وقت بیاد من افتادید و خواستید گریه کنید مصیبت‌هایی که بر مادرمان فاطمه و زینب کبری و علی(ع) و ائمه اطهار وارد آوردند در نظر بیاورید بر آن مصیبت زده‌ها گریه کنید هرگاه بر سر قبر من آمدید بیاد کربلای حسین(ع) و روز عاشورا چه‌ها کردند با عزیز زهرا و اهل بیت او باشید.

آن زمان را به یاد آرید که کسی نبود جسم آن گلگون کفنان را تشییع کند آنهایی که رهبران ما بودند، ائمه ما بودند، من خجالت می‌کشم فردای قیامت در پیشگاه آن بزرگواران.

دوست دارم اگر خدا شهادت را نصیبم کرد بدنم مانند سرورمان حسین(ع) قطعه قطعه شود تا آن هنگام نزد او سرافکنده نباشم. امیدوارم پس از شهادتم کوچکترین ناراحتی به خود راه ندهید چرا که من از آن لب تشنگان و بزرگواران بیشتر نیستم بلکه یک بنده گناهکارم بنابراین خوشحال باشید زیرا جایی و راهی که خود انتخاب کرده بودم با آگاهی کامل یافتم و در آن غرق شدم.

اللهم لک الحمد حمد الشاکرین لک علی مصابهم الحمدلله علی عظیم رزیتی اللهم ارزقنی شفاعت الحسین یوم الورود و ثبت لی قدم صدق عندک مع الحسین و اصحاب الحسین. الذین بذلو مهجهم دون الحسین علیه السلام.

اللهم وفقنا لما تحب و ترضی

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

بنده کوچک خدا : سید کاظم میرحسنی

ضمناً این چند برگ وصیت نامه مخصوص خانه می باشد و نواري هم که پر شده [ناخوانا] است. و مسئله اي که فراموشم شد اینکه اگر شد از تریبون نماز جمعه اعلام کنید که اگر اینجانب غیبت کسی را کرده ام و کسی حقی به گردنم داشته و نتوانستم ادا کنم یا فراموش شده ما را ببخشد؛ و از درگاه خدا براي ما آمرزش بطلبند.

محل دفن، اگر جنازه ام به دستتان رسید کنار شهید سید حبیب الله به خاك بسپارید و اگر هم نرسید باز هم تشکیل قبر ده ید و هر موقعی که آمدید در آنجا از خواندن قرآن به خصوص آیۀ شریفۀ یس  فراموشتان نشود.

هر کجا هستید از ذکر خدا و خواندن قرآن حداقل روزي ی ک صفحه فراموشتان نشود، نمازهایتان را به وقت بخوانید و به آن اهمیت فراوان دهید و از هر کلامی مقدم بدانید.