سیدحبیب الله(سید ضیاءالدین) میرحسنی

بسم رب الشهداء و الصدیقین

«اللهم اصلح لی دینی فانه عصمۀ امري و اصلح لی آخرتی فانها دار المقرّي و الیها من مجاورة اللئام مفرّي و اجعل الحیوة زیادة لی فی کل خیر و الوفاة راحۀ لی من کل شر. الّلهم صل علی محمد و آل محمد»

خدایا دینم را اصلاح کن که دین نگهدار کار من است و آخرتم را اصلاح کن که خانۀ دائمی من است و بسوي تو از مجاورت لئیمان گریزگاه من است و زندگی مرا مایۀ فزونی در هر خیري و مرگ مرا وسیله آسایش من از هر شري قرار ده بار الها بر محمد و آلش درود فرست.

درود بر رهبر کبیر انقلاب امام خمینی و سلام بر شهیدان همیشه زندة تاریخ و درود و سلام مجدد بر پدر و مادر عزیز و خواهر و برادران گرامی ام و درود بر ملت و خانواده هاي شهیدپرور ایران.

پدر و مادر عزیزم، این وصیت نامۀ من پس از شهادتم است و من قبل از اینکه این سعادت بزرگ الهی نصیبم گردد ، شروع به نوشتن آن کرده ام و امیدوارم بتوانم با یک پیروزي کامل یا جزئی براي خدا و اسلام و قرآن و اهل بیت جان بی ارزشم را به الله این بوجود آورنده و آفرینندة خودم تسلیم نمایم.

پدر و مادرم، امیدوارم من توانسته باشم براي شما فرزند نیکو و صالحی بوده باشم و اگر از من رنجی دیده اید مرا ببخشید . و نیز شما اي برادران و خواهر عزیزم، اگرچه من براي شما آن دین برادري ام را ادا نکردم ولی امیدوارم شما نیز مرا حلالم کنید . و از شما و تمامی اقوام و دوستان و خویشان و برادران و خواهران دینی خودم عاجزانه می خواهم که همیشه در هر جا که هستید در هر پست و مقامی به سر می برید و یا در هر لباسی هستید دست از اسلام عزیز و نایب امام زمان (عج) یعنی امام خمینی نکشید و همیشه براي طول عمرشان تا انقلاب حضرت مهدي(عج) دعا کنید.

و اي پدر و مادر و برادران و خواهر و دوستان عزیزم، از شما می خواهم پس از شهادت من گریه اي که داراي نشانه اي از ضعف است بر چشمانتان جاري نکنید و همیشه سعی کنید در ایام الله وقت خود را به عبادت و بندگی خداوند در مساجد بسر ببرید و نیز هیچ وقت براي من ناراحت نباشید زیرا من به آرزوي خودم رسیدم . و امیدوارم که برادران و دوستان من بعد از شهادتم با پایداري و ایمان هرچه بیشتر از اسلام عزیز با جان و دل دفاع کنند و دشمنان اسلام و قرآن را در هر کجا که هستند نابود نمایند.

پدر و اي مادر مهربانم ، هر وقت به یاد من افتادید و خواستید گریه کنید و یا اینکه بر سر قبر من بیایید در آن لحظه به یاد کربلاي حسین (ع) باشید و بر حسین(ع) گریه کنید زیرا در آن زمان با کافران و ستمکاران و یزیدیان براي پابرجا ماندن اسلام و آزادي تمام مسلمان از زیر سلطۀ یزید جنایتکار - و در چه وضع غریبی چگونه - جان خود و فرزندان عزیزشان را دودستی تقدیم حق تعالی نمودند.

و دگر مادرم، مگر علی اکبر قاسم و سرباز شش ماهه اش در عاشورا و کربلاي امام حسین شهید نشدند و مگر عباس را دو دستش را از بدنش جدا نکردند؟ پس پدر و مادر و برادران و خواهر و خویشان عزیزم، من که از آن بزرگواران ولب تشنگان بیشتر نیستم بلکه یک بندة گناهکارم . بنابراین بر شهادت من خوشحال باشید زیراکه جایی و راهی را که خود انتخاب کرده بودم یافتم و در آن غرق شدم.

در آخر از شما می خواهم که سلام گرم من را اول بر خودتان (خانواده عزیزم ) بپذیرید و سپس سلام مرا به عمه ها و خاله هایم و مادربزرگانم و مخصوصاً حاجی آقا و دایی ها و عمویم و تمام دوستان و کلاً کسانی که به نحوي در زندگی من مؤثر بودند برسانید.

امیدوارم وصیت من بعد از شهادتم پیامم باشد.

و باز چیزي را که از قلمم افتاد : خواستم اگر گاهی اوقات توانستید بگویید کسی براي

من نماز بخواند یا روزه بگیرد.

« والسلام علیکم و رحمۀ الله »

بندة کوچک خدا- سید حبیب الله میر حسینی

26/4/61

[وصیت نامه اي دیگر]

بسم الله الرحمن الرحیم

متن وصیت نامه براي خانوادة عزیزم. فرزند شما سید حبیب الله میرحسنی.

«یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک ر اضیة مر ضیهة فادخلی فی عبادي و ادخلی جنتی »

«اي نفس آرمیده بازگرد به سوي پروردگارت خوشنود و پسندیده پس داخل شو در بندگانم و داخل شو در بهشتم »

آیات 28 تا 30 سورة فجر.

با نام خدا و با سلام و درود فراوان به رهبر کبیر انقلاب و رزمندگان اسلام و ملت شهید پرور ایران و سلام و درود بسیار بر شهداي راه حق وحقیقت از آدم تا حسین (ع) و از حسین(ع) تا شهداي کربلاي ایران.

باري، سلام و درود فراوان بر شما خانوادة عزیز و آگاه و مهربانم . در درگاه خداوند بزرگ شکر می گزارم که چنین خانوادة آگاه و در خط امام و واقف بر مسائل دینی و انقلابی به من داده است و خدا را شکر که چنین پدر و مادري صبور با ایمانی قوي به من داد و باز جاي شکرش در درگاه خداوند متعال باقی است که خدا چنین برادران و خواهري بر من عنایت کرد و چنین آشنایان و دوستانی آگاه و پیرو خط ولایت فقیه به من داد و آري هزاران شکر و یا بهتر، بی نهایت شکر بر خداوند متعال و بخشنده.

اگر اینکه باري قلم به روي کاغذ آوردم می خواستم مسائلی را با شما درمیان گذارم . در درجۀ اول اگر شهادت، این مقام بزرگ و جاودان، نصیبم گشت فقط به د رگاه خدا شکر گزارید و بر من نگریید و از ملت شهیدپرور بخواهید که بر این مهم تبریک گویند و به آشنایان نیز بگویید مجلس هاي گریه برپا نکنند بر سر قبرم پرچم سبزي نصب کنید و بر بازویم بازوبند سبزي است که آن را باز نکنید تا همه دشمنان بدانند که تا آخرین قطرات خونم پیرو راه حسین (ع) و پیرو راه جدم و همچنین پیرو مادرم زهرا(س) بوده ام و از امامم اطاعت کرده ام.

خدمت شما عرض کنم که مقداري پول در صندوق قرض الحسنه دارم؛ به یاد امام زمانم(عج) بگذارید باشد و اگر خواستید به یاد من به نام عبدالرضا کنید . تمام وسایلم را ، هر طور که می خواهید عمل کنید . و حال، صحبتی به عنوان پیام به شما مادر و پدر و برادران و خواهر عزیزم . مادرم، مرا ببخش از اینکه نتوانستم و اگر می شد هم نمی توانستم حقی که به گردن من داشتی را ادا نمایم . مادرم، ناراحت مباش زیرا که اجري عظیم در ( آخرت خواهی داشت و در مقابل فاطمۀ زهرا(س) و زینب کبري (س) و ائمه اطهارسربلند خواهی بود . و پدر عزیزم، مرا ببخشید و مرا عفو کنید که با این همه دلسوزي هایتان و این همه زحماتتان نافرمانی و سرکشی زیاد داشتم . پدر عزیزم، نگذارید مادر جان زیاد ناراحت باشد و هواي او را داشته باشید و خود نیز نباید براي من ناراحتی کنید بلکه به درگاه خدا شکر گزارید. و آري برادرانم، با شما هستم . هرچند که در طول عمرم نتوانستم حق برادري را به شما ادا نمایم ولی از شما عذر می خواهم و طلب مغفرت می کنم. همانطور که تا کنون باعث افتخار خانواده بوده اید، بیشتر به اسلام عزیز خدمت کنید و عبدالرضا را چون خودتان به یاد من خوب تربیت کنید تا یکی از سربازان واقعی امام زمان (عج) به بار آید . و خواهرم تو نیز حجاب را همانطور که رعایت می کردي بیشتر رعایت کن و بعنوان خواهر یک شهید نمونه باش و مسائل اسلامی را هرچه بیشتر فراگیر و آشنایان و دوستان و خویشان، باري، با شما سخن می گویم. اگر حق زیادي که به گردن من داشتید ادا نکردم عذر می خواهم، مرا ببخشید و هیچگاه امام را تنها نگذارید و هرچه بیشتر در راه اسلام عزیز خدمت کنید . حاجی آقا جان، هرچند که در طول عمرم قدر شما را ندانستم و از شما استفادة کامل را نکردم ولی همین بس که براي من افتخاري بزرگ بودید و من همیشه بر وجودتان می بالیدم. حاجی آقا جان، بر من دعا کنید که خداوند ما را در زمرة شهداي صدر اسلام و کربلاي حسین (ع) و حسین ابن علی (ع) محشورمان نماید.

مرا ببخشید، خانوادة عزیزم، هر کدام از آشنایان و دوستان و یا کسانی را که بر ما حق داشتند و یا به نحوي با من آشنا بوده اند دیدید براي من طلب بخشش و دعا نمایید. و درضمن خودتان از سفارشات و بالأخص دعا یادتان نرود و ذکر خدا را به عنوان یک خانوادة شهید فراموش نکنید که « الا بذکر الله تطمئن القلوب » آري ذکر خدا به قلب ها آرامش و راحتی می دهد » دیگر بیشتر سفارشی ندارم جز اینکه به همکلاسی هایم و هم سنگرانم بگویید جبهه را رها نکنند و امام  را تنها نگذارند و سنگر جبهه و مدرسه را هرچه بیشتر با تمام توان حفظ کنند . و از شهدا یادشان نرود ؛ از شهیدان عزیزمان اکبر چمنی، مجتبی ناطقی ، احمد نقی زاده و برادر امیریان تا این حقیر و شهداي آیندة سنگر.

به امید موفقیت و سلامتی همگی شما

از این شعار همیشگی که

خدایا خدایا، تو را به جان مهدي تا انقلاب مهدي خمینی را نگه دار

براي حفظ اسلام، از عمر ما بکاه و، بر عمر او بیافزاي

یادتان نرود.

درضمن روزه هایم را که تماماً گرفته ام ولی اگر یک ماه براي [من] بگویید نماز بگزارند

و قرآن بخوانند خیلی متشکرم.و شما نیز مطمئن باشید همانگونه که در دنیا از یادم نرفتید همگی شما در آخرت در یادم خواهید بود.

« والسلام »

التماس دعا

جبهۀ جنوب - چهارشنبه 28/7/61

فرزند کوچک و حقیرتان سیدحبیب الله میرحسنی

درضمن قابل تذکر است که دو وصیت دارم، یکی براي ملت بزرگ و شهیدپرور که در بسیج است و دیگر همین وصیت نامه که تحویل تعاون گردان داده ام می باشد.

« و من الله التّوفیق »