حسن عبدالرحیمی

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان

و با درود و سلام بر یگانه منجی عالم بشریت مهدي موعود(عج) و نایب برحقش حضرت امام و خانواده هاي محترم شهدا، معلولین، مفقودین، مجروحین و اسراء.

و با سلامی بیکران بحضور پدر و مادر گرامی، چند کلامی را در باب وصیت به جهت شما انشاء می کنم.

« ان الله مع الصابرین »

« همانا خداوند با صابرین است »

پدر عزیز و گرامی نمی دانم که خداوند لیاقت شهادت در راهش را نصیبم خواهد نمود یا نه. همانا که خود بخوبی می دانم جز کوله باري از معصیت و گناه چیز دیگري ره توشه ندارم، اما همۀ امیدم به لطف و کرم پروردگار تعالی است. از اینکه در این مدت عمر بجز رنج و مرارت چیز دیگري براي شما نداشتم، عذر می خواهم. از شما می خواهم در مصیبت من صبر پیشه کنی، باشد تا خداوند اجر صابرین را به شما عطا نماید. پدر عزیزم از تو می خواهم هنگامی که خبر شهادت مرا شنیدي به  مسجد رفته دو رکعت نماز گذارده و سجده شکر به جاي آوري. پدر عزیزم سعیت بر این باشد تا دیگر فرزندانت را هم تقدیم اسلام کنی مبادا غم از دست دادن یک فرزند تو را از راه باز دارد و مانع دیگر فرزندانت از رفتن به جبهه شوي و بگویی که همین یکی بس است که همانا اگر خداوند بخواهد همۀ فرزندانت را در همان منزل از تو جدا خواهد کرد، پس راضی باش به رضاي خدا تا خدا راضی باشد از تو. بار دیگر از تو می خواهم از خطاهاي من درگذري. باشد که خداوند شما را مورد لطف کرم خود قرار دهد.

مادر مهربانم:

چند کلامی هم با تو دارم، می دانم که داغ فرزند سخت است بهمین خاطر به شما نمی گویم که در مرگ من گریه نکن اما از تو می خواهم که در حضور مردم گریه نکنی تا مبادا خداي نکرده دشمنان اسلام را شاد کنی. مادر مهربانم اگر خواسته باشی در مرگ من گریه کنی به یاد مظومیت اباعبدالله الحسین باش که حتی تأمل نکردند تا انگشتر از انگشت مبارکش بیرون بیاورند و انگشتش را بریدند. بیاد آن زن مجاهده صدر اسلام باش که چون سر فرزندش را برایش آوردند پس داد و گفت چیزي را که در راه اسلام داده ام پس نمی گیرم. اگر خداوند مرا جزو مفقودین قرار داد بیاد مفقوده صحراي کربلا باش و صبر پیشه کن. مادرم از تو می خواهم که آن همه زحمت و سختی که براي تربیت من کشیدي ببخشی و شیرت را حلالم کنی.

خواهران و برادران خوبم:

زینب وار و ابالفضل گونه به یاري اسلام برخیزید، در تربیت یاوران اسلام بکوشید. برادران

گرامی از شما می خواهم که ادامه دهندة راه شهدا باشید. از خداوند می خواهم تا حب خود

را در دلهاي شما قرار دهد و توفیق نصرت اسلام را به شما عطا کند. از شما هم می خواهم

که صبور باشید.

همسر مهربانم:

خود بخوبی می دانم که در این مدت کوتاه زندگی چیزي را با هم نبوده ایم اما از اینکه در این مدت کوتاه نتوانستم برایت همسر خوبی باشم عذر می خواهم و امیدوارم که مرا ببخشی، چه میدانم که این چند کلام عذرخواهی جاي آن همه مرارت را نخواهد گرفت.

در تربیت [ناخوانا] کوشا باش، نگذار احساس یتیمی کنند. در خاتمه شما را به خداوند منان می سپارم و از درگاه احدیت می خواهم که دست لطفش را از سر شما برندارد. از تو نیز می خواهم که صبر پیشه کنی. (همسر سراپا تقصیرت حسن علی)

و اما شما خویشان و آشنایان و دوستان و حق داران و امت بزرگوار:

من خود را کوچکتر از آن می بینم که بخواهم براي شما وصیت کنم و یا سفارشی داشته باشم اما از آنجا که تذکر از ملزومات است چند کلامی را در باب تذکر به جهت شما یادآوري می کنم.

دست از دامان اسلام برندارید، وحدت خود را حفظ کنید، قرآن را بخوانید و معنی کنید، دعا به جان امام امت را فراموش نکنید، جبهه را از یاد نبرید، جبهه را از یاد نبرید،جبهه را از یاد نبرید.

(قال معصوم: هر کس از شمشیر ترسید نرفت مگر بزیر سایۀ مذلت و خواري)

دایم در انتظار فرج مولا صاحب الزمان(عج) باشید و از خداوند بخواهید که در فرج آقا تعجیل بفرماید. از همۀ حق داران می خواهم که این حقیر عاصی را ببخشند، باشد تا مورد لطف و رحمت خداوند قرار گیرند.

بار خدایا، تو خود شاهد باش که چگونه عاشقانت از همۀ مادیات و امکانات رفاهی گذشته و پشت به دنیا نموده تنها سرمایۀ خود یعنی جان ناقابل را در طبق اخلاص نهاده و عاشقانه در این صحراهاي تفتیده جنوب و یا سرماي طاقت فرساي غرب تقدیمت می کنند تا باشد که ذره اي از دین خود را ادا نمایند.

بارخدایا تو میدانی که من شهادت را نه از آن جهت از تو طالبم که به دیدار حوریان و برخورداري از نعمات بهشتی نایل گردم، بلکه به دو جهت آن را برگزیده ام (چه خود بخوبی می دانی و خود بخوبی می دانم که وجودم در این دنیا ثمره اي براي اسلام نداشته) اول براي نصرت و پیروزي اسلام و دوم براي لقاء تو.

پروردگارا:

دوست دارم که در این راه هزاران بار قطعه قطعه شوم و بسوزم و خاکسترم بدست آب و باد سپرده شود تا باشد که خودم که خدمتی به اسلام نکردم شاید خون ناقابلم خدمتی به اسلام نماید.

خداوندا، از آن هنگام که تو یاریم کردي قدم در این راه گذارم راضی بوده ام به رضاي تو.

خداوندا، یاریم کن تا باز هم بتوانم در این زمان و زمان آینده راضی باشم به رضاي تو.

بارالها، عاجزانه از تو تقاضا می کنم که قلم عفو بر جرایم این حقیر عاصی بکشی و مرگ

مرا شهادت در راه خودت قرار بدهی.

اي گویندة « ادعونی استجب لکم »  دعاي این حقیر ضعیف سراپا تقصیر را اجابت کن.

« آمین یا رب العالمین »

در خاتمه باز هم از پدر و مادر و خواهران و برادران و همسرم می خواهم که صبر پیشه

کنند، باشد تا خداوند آنان را اجر صابرین عطا نماید.

فرزند و برادر و همسر سراپا تقصیرتان حسن علی

وصیت نامۀ حقیر عاصی سراپا تقصیر حسن عبدالرحیمی (حسن علی) فرزند کربلایی ابراهیم

گوشه اي از صحراي تفتیده جنوب

عصر 21/2/64