علیرضا قره خانی

بسم رب الشّهدا والصدیقین

به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان.

سلام. سلام گرم و بی پایان بر امام زمان(عج) و نایب برحقش حضرت آیت الله خمینی و شما امت حزب الله و همیشه در صحنه.

سپاس خدایی را که آفرید زمین و آسمان را و به وجود آورد هستی را.

بار خدایا مرگ ما را مرگ باعزت و مرگ در راه خدا قرار ده. بارالها عطا کردي خطا کردم، رحم کردي گناه کردم،شفا کردي جفا کردم، ولی بارالها تو را به نفس هاي گرم رزمندگانت قسمت می دهم جان ناقابلم را قبول کن. شاید این بار هم مثل گذشته مجبور شوم وصیت نامه ام را پاره کنم، ولی نه، این بار صفاي دیگري دارد. قلم را که بر روي کاغذ می کشم. در عالم دیگر سفر می کنم و زمین از وجود من سنگینی می کند. خورشید غروب نگاه عجیبی دارد، کوه ها می خواهند بر سرم فرود آیند

و آب ها می خواهند مرا دریابند، گویی زمان با من سخن دارد و من از آن سخن خوشحالم.

چهرة نورانی برادران همرزمم را در ذهنم مجسم می کنم و می بینم آنها هم براي سفر آماده شده اند و یا کسی نداند فکر می کند که آنها به عروسی می روند . آري درست فکر می کنند، آنها به عروسی می روند و ناکام باقی نمی مانند، همه به کام خود میرسند و چه کام شیرین و گوارایی. کارت عروسی را به وسیلۀ بی سیم ابلاغ می کنند و ما با دریافت آن خود را مرتب می کنیم، لباس هایمان را تمیز می کنیم و خود را آماده میسازیم. یاران با هم وداع می کنند و تجهیزات خود را چک می کنند و وارد آب میشوند و آرام آرام با نام خدا و ذکر او حرکت می کنند.صداي نفس ها دیگر به گوش نمی رسد و آب هم با ما همکاري می کند. صداي شلیک خمپاره و توپ هر لحظه بیشتر و بیشتر می شود و به مجلس عروسی شور دیگري می دهد.کم کم تیرها و گلوله ها مانند نقل و نبات به سر ما می ریزند و همزمان سرصدا بلند می شود و شکوه خاص می دهد و با خوردن اولین گلوله خطبۀ عقد خوانده می شود. حجله گاهمان آب هاي گستردة جنوب و عروسمان شهادت. چه لحظۀ قشنگ و تماشایی. گویی بار سنگینی از روي کمرت برداشته اند و دست هاي پاك و سپیدي تو را درمی یابند. فریاد « انا لله و انا الیه راجعون » . می کشی خدایا کاش به من هزار جان می دادي تا در راهت فدا می کردم.« و بازگشت ما همه به سوي اوست» (الله).

پیامی که به امت حزب الله دارم این است دست از یاري امام برندارید و از کمک به اسلام دریغ ندارید و اگر از این بندة حقیر کوچک ناراحتی دارید مرا حلالم کنید.

خوشا آنان که با عزت ز گیتی

بساط خویش برچیدند و رفتند

پدر و مادر عزیز مرا حلالم کنید چون من حق شما را ادا نکردم ولی می خواهم بگویم آنانی که فرزندان خویش را دور خود جمع کرده اند چه سودي برده اند؟ چرا ما نمی خواهیم قبول کنیم که اسلام در خطر است و آنانی که در راه خدا جهاد نمی کنند هرگز مپندارند که زرنگند بلکه خیلی عقب مانده اند و خداوند به آنان توفیق جهاد را نمیدهد. بگذریم.

فقط براي من گریه نکنید چون من نمرده ام بلکه زنده ام و نزد خدا روزي می خورم و مردگان آنهایند که از یاد خدا غافلند، مؤمنین در راه خدا با عشق به امام حسین(ع) جهاد می کنند و می جنگند و اگر هم کشته شوند حسین بن علی(ع) به بالین آنان می آید و سر آنان را روي زانوي مبارکش می گذارد و با خود به دیار حق می برد و از این دنیاي مادي جدا می کند.

چون شب عملیات است عجله کردم ببخشید.

شب عملیات  مورخه  18/11/ 64

دستۀ خط شکنان حزب الله اخلاص

علیرضا قره خانی.

[وصیت نامه اي دیگر]

بسم الله الرحمن الرحیم

علیرضا قره خانی

من نه چیزي در این دنیا داشتم و نه آرزویی جز شهادت، فقط لطف کنید مقدار 245 تومان به حمید عباسی دوستم بدهید تا 100 تومان آن را به برادر قاسمیون بدهد (خودش می شناسد)، 100 تومان را به جعفرپور و 45 تومان آن را به کشاورزیان و در آخر از همه همه و همه خداحافظی دارم.

در ضمن من خودم این راه را انتخاب کردم و غواص خط شکن شده ام و انشاءالله که با پیروزي به آرزویم رسیدم. ببخشید که کم نوشتم چون خیلی دیر شده و شب عملیات است.

علیرضا قره خانی