مجید رجبیان

بسم الله الرحمن الرحیم

فلیقاتل فی سبیل الله الذّین یشرون الحیوةَ الدنّیا بالاخرةِ و من یقاتل فی سبیل الله فَیقتَل او یغلب فسوف نُؤتیه اجراً عظیماً »

(مؤمنان باید در راه خدا با آنانکه حیات مادي دنیا را بر آخرت خریدند جهاد کنند و هرکس در جهاد به راه خدا کشته شد یا پیروز گردید پس بزودي اجري عظیم را به او خواهیم داد)

با درود به پیشگاه حضرت ثامن الائمه و حضرت موعود صاحب الزمان(عج) و نایب برحقش امام امت و امت حزب الله و شهید پرور ایران و شهداي خطه سرخ خونین لا اله الا الله و رزمندگان دلیر اسلام و معلولین و جانبازان جان بر کف جبهه هاي نبرد حق علیه باطل و با سلام به ملت همیشه در صحنه و هوشیار و قهرمان ایران.

اینک که این جسم بیجان را متحرك میبینم و شاید چند صباحی بیش زنده نمانم که دست به قلم گرفته و آنچه حقانیت اسلام در این مغز ناتوانم هست، به صفحه سفید و روشن روزگار آرم. پس در این لحظه بخود آمدم و چند خطی را تقدیم بازماندگانم مینمایم. آنچه در این دوران تا به امروز از عمرم گذشته، خداوندا خودت آگاهی که بیهوده گذشته و هیچگاه نتواستم لحظه اي از عمر خود را در راه گهربارت صرف نمایم. پس چه بهتر که با جانم این دوران طولانی عمرم را خریداري در راه تو کنم.

خداوندا من مرگ را جز سعادت و خوشبختی نمی بینم و زندگانی با ستمکاران را جز هلاکت و بدبختی نمی دانم. ما نیز چنین گوییم تا به کربلا رسیم و زینبیان زمان (ناخوانا) آیند و همراه (ناخوانا)

خدایا میدانی که براي لقاي تو به جبهه آمدم و امیدم جز وصل تو نیست وتو دست رد بر سینه امیدواران نمیزنی و آنان را میخوانی. خدایا میدانی که روسیاهم و [از] گذشته تلخم و از صفات رذیله ام و از گناهان کثیرم، فقط تو آگاهی و خودت گفتی که براي توبه بیا و تو فرمودي که تو این را دوست داري. هم اکنون آمده ام و با نگاه امید بتو می نگرم و میدانم قول تو حق است.

بارالها: می بینم که مجاهدان راهت چه زیبا تو را می خوانند و با چه عشقی رابطه برقرار میکنند و با چه اشک شوقی برایت می گریند و تقاضاي وصل میکنند و با چه خلوصی دعا میکنند و با چه خضوعی برخاك میافتند و نیمه شبان بر میخیزند و وضو ساخته و به درگاه ربوبیت می ایستند و آه و ناله سر میدهند و با اشکهایشان خاكهاي زمین غرب و جنوب را میشویند و بوي معطرشان را در فضاي جبهه به مشام دیگر مجاهدان میرسانند.

بارخدایا:  به حق حسین(ع) قسمت میدهم مرا بپذیر. چرا که میدانی« من فقیرم و تو غنی.گداي سائلم و معطی »

از گناهان، پاکم کن و سپس بسوي خودت جلب کن. چرا که آرزویم شهادت و لقاي توست.

خداوندا از تو میخواهم که به بازماندگانم آن چنان صبر و تحمل عطا فرمایی که پس از مرگم استقامتی علی وار و زینب گونه دارا بوده، که مبادا با تأثر و افسردگی خود، روح مرا دلتنگ سازند.