رضا کشاورزیان

بسم الله الرحمن الرحیم

« و لاتحسبن الذّین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون »

به نام خداوند بخشندة مهربان.

« مپندارید که شهیدان راه خدا مرده اند بلکه زنده به حیات ابدي شدند و در نزد پروردگارشان متنعم خواهند بود »

( آل عمران، آیه 169 ).

با سلام و درود فراوان به رهبر کبیر انقلاب اسلامی و با تهنیت فراوان به حضرت مهدي روحی له الفداء

من این بندة حقیر خداوند رضا کشاورزیان فرزند اسماعیل کشاورزیان آخرین سخنم را که از اعماق قلبم سرچشمه می گیرد و حاکی از این است که همۀ ما رفتنی هستیم را بر لب می آورم و از دهانم خارج می کنم.

خنک آن روز که پرواز کنم در بر دوست

به امید سر کویش پر و بالی بزنم

خواهران و برادران عزیز اولین وصیت من این است که اي اهل جهان فانی امام را از یاد نبرید و تا حد امکان امام خمینی را یاري کنید و وي را تنها نگذارید.

برادران و خواهران عزیز همیشه خدا را در نظر داشته باشید و با اتّکا به این حدیث شریفه که از امام رضا نقل شده که فرمود « ما شاءالله لا ماشاء الناس » «هرچه خدا  بخواهد نه هرچه خلق بخواهد » را از یاد مبرید.

پدران عزیز و مادران گرامی از رفتن فرزندان خود به جبهه جلوگیري نکنید که آنان هستند که خداي خود، راه خود و مقصد اصلی خود را دریافتند . از رفتن آنان به جبهه خودداري نکنید که آنان بسی علی اکبرها و قاسم ها هستند . بگذارید آنان در خط رزمندگان قرار گیرند که هواي کوي حسین را دارند. خواهران و برادران عزیز جنگ را از یاد مبرید که جنگ به گفتۀ امام« باید در رأس مسائل قرار گیرد »

جهاد با نفس یا بهتر بگویم جهاد اکبر را همیشه ادامه دهید که این گفتۀ رسول اکرم است. اگر خداوند این بندة حقیر خود را به پیشگاه خود فراخواند انشاالله. از پدر و مادر خود عاجزانه درخواست می کنم که در مرگ فرزند خود نگریند زیرا گفته شده: مپندارید پیکار آوران راه حق را مرده، اي مردم، که آنان زنده می باشند و از آنان می خواهم که مرا ببخشند که اگر احیاناً در امر و وظیفۀ مهم خود یعنی فرزندي قاصر بودم و کوتاهی کردم ،از شما حلالیت می طلبم ببخشید مرا. ببخشید مرا. ببخشید مرا. از خداوند توفیق اطاعت براي شما دارم.

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاك

چند روزي قفسی ساخته اند از بدنم

 السلام علی من اتبع الهدي »

بندة حقیر خداوند، رضا کشاورزیان

62/17/8