حسین صادقی

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام و درود بر یگانه منجی عالم بشریت، امام عصر(عج) و سلام و درود بر نایب برحقش، حضرت امام خمینی و سلام درود به خانوادة شهدا و درود بر رزمندگان جان بر کف و غیور اسلام. تا توان در جان دارم از اسلام و جانم محافظت می نمایم ولی آنگاه که پرستوي خونین بال و پر شهادت سویم پرکشید، با آغوشی باز از آن استقبال می کنم و به سوي خدایم پر می کشم. پیام من به خانواده ام این است که در سوگ من ناله و زاري ننمایند که با نالۀ آنها دشمن خوشحال می گردد.

پدر و مادرم! هر انسانی برایش مرگی می باشد، پس چه بهتر در این راه انسان برود و شربت شهادت بنوشد. شب هاي جمعه بر سر قبرم بیایید و برایم قرآن بخوانید، چون هدف ما از رفتن به جبهه برپایی قرآن و نماز و حفظ قرآن و نماز می باشد. برادرم از فرزندانت خوب محافظت کن و آنها چنان تربیت نما که در خط اسلام و قرآن باشند. خواهرانم حجاب خود [را] حفظ نمایید و فرزندانتان را خوب تربیت نمایید. هر پدر و مادري آرزوي دامادي فرزندش را دارد ولی پدرم و مادرم! حالا هم من داماد شد ه ام و این دامادي شهادت من است که امیدوارم خداوند قبول نماید. تنها پیام و سفارشم به مردم این است که دست از یاري امام برندارید.

وصیتی کوتاه با پدر، پدر جان من یادم نیست که چقدر و یا چیزي به کسی بدهکارم ولی هر کس که گفت من از حسین چیزي می خواستم، به او بدهید.

« والسلام علیکم »

30/9/1365

حسین صادقی*

[وصیت نامه اي دیگر]

بسم الله الرحمن الرحیم

« و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتاً بل احیاء عند ربهم یرزقون »

«همانا آنانی [را] که در راه خدا کشته می شوند، مرده مپندارید، بلکه آنها زنده هستند و در نزد خداي خود روزي می خورند»

با سلام و درود به یگانه منجی عالم بشریت، حضرت صاحب الزمان(عج) و نایب بر حقش امام خمینی و جمیع روحانیون متعهد به اسلام. و سلام به ارواح مطهر شهدا و طلب مغفرت به جهت ارواح مؤمنین و سلام به خانوادة شهدا و تمامی رزمندگان اسلام، در تمامی جبهه هاي حق علیه باطل.

وصیت نامه ام را شروع می کنم:

اینجانب حسین صادقی براي اولین بار است که قلم به دست گرفته و در مورخۀ 3/12/63 مشغول نوشتن وصیت نامه می شوم. باري این حقیر از مدتهاي قبل آرزوي شهادت را داشتم و دوبار در جبهۀ کردستان شرکت کردم ولی این توفیق نصیبم نشد. بنده از این جریان خیلی خیلی غمگین بودم که چرا تا به حال لیاقت آن را نداشتم تا شهید بشوم.

اکثر اوقات به فکر فرو می رفتم و با خود می گفتم که چرا باید ایمان من اینقدر ضعیف باشد که خداي بزرگ تا به حال این توفیق را به من نداده است. امیدوارم این بار خداي بزرگ بر من منت گذارد و این جان ناقابل را قبول درگاهش بفرماید.

اینجانب کوچکتر از آن هستم که بخواهم با امت شهیدپرور مطلبی بگویم. زیرا افرادي در بین ما بودند و شهید شدند و رفتند و هم اکنون در بین ما نیستند. آن عزیزان تمامی مطالب گفتنی را گفتند و وظیفۀ تک، تک افراد است که گوش شنوا داشته باشند و به گفتۀ آن عزیزان جامۀ عمل بپوشند و پیام آن عزیزان را سرلوحۀ زندگی خویش قرار داده و دنبالۀ کار آنها را ادامه دهند و نگذارند که خون آن عزیزان پایمال شود. نباشد که خداي نخواسته، فرداي قیامت، در پیشگاه شهیدانمان، شرمنده شویم و مورد شفاعت آنها قرار نگیریم. اما مطالب هرچند تکراري را باید گفت تا در ذهن ها زنده بماند و نباشد که خداي نخواسته به دست فراموشی سپرده شود.

از برادران و خواهران شهیدپرور می خواهم پیرو خط امام باشند و همیشه براي سلامتی و طول عمر آن حضرت دعا کنند. زیرا این رهبر عزیز نعمتی است که پروردگار اعظم از روي لطف و مهربانی بر ما ارزانی داشته و او را براي ما فرستاده. باشد که همگی از دستورات آن حضرت پیروي کرده و پیام آن حضرت را برنامۀ زندگی خودشان قرار دهند.

[ناخوانا] معظم له را تنها بگذارند که اگر خداي نخواسته این مسأله پیش بیاید، بار دیگر  بیگانگان در امور وطن اسلامی ما دخالت می کنند و این خود ننگ ابدي است. و شما اي ملت شهیدپرور، روحانیت در خط امام را سرمشق زندگی خود قرار دهید. چون روحانیون از خدا و قرآن و اسلام عزیز اطلاع کامل دارند. بر شماست که از آنها پیروي کنید و پیروي کردن از آنهاست که  موجب سربلندي و افتخار جامعۀ اسلامی می شود. از امت دلاور می خواهم که جنگ را که مسئلۀ اصلی است فراموش نکنند که اگر فراموش شود ممکن است موجب شکست خوردن اسلام شود و امید مستضعفان جهان را که به ما چشم دوخته اند، به ناامیدي تبدیل کند. از شما می خواهم که با جان و مال خود جبهه ها را یاري نموده تا انشاءالله به پیروزي نهایی نائل گردیم.

« ان الله یحب الذین یقاتلون فی سبیله صفاً کانهم بنیان مرصوص ».

« خدا آن مؤمنان را که در صف جهاد با کافران مانند سد آهنین، هم دست و پایدارند بسیار دوست می دارد»

 در پایان چند سخن با خانوادة عزیزم:

از خانوادة عزیزم می خواهم که اگر انشاءالله توفیق شهادت را پیدا کردم، هرگز نگرانی و ناراحتی به خود راه ندهند و همیشه به این آیۀ شریفه عنایت داشته باشند که پروردگار می فرماید «ان الله مع  الصابرین» « خداوند آنان که صبر پیشه می کنند را دوست دارد » پس همگی تان صبر داشته باشید و بدانید که به زودي همگی پیش هم می رسیم و مسئلۀ اصلی ما جهان آخرت است که باید کاري کنیم که در آنجا دچار عذاب الهی نشویم.

باري خانوادة عزیزم، من به همگی شما علاقۀ خاصی د ارم، ولی رسیدن به لقاءالله و دوست

داشتن الله بالاتر از همۀ اینهاست. پدرجان اگر انشاءالله شهید شدم و جسد من به دست شما رسید، دوست دارم مرا در کنار شهداي شاهرود دفن کنید و اگر شاهرود نشد اختیار با پدر

و برادرم است، هر کجا که خواستند دفن کنند.شما اي برادر جان، چنا نکه تا به حال به تعلیم و تدریس علم و دانش مشغول بودي، امیدوارم که انشاءالله به این راه پربرکت ادامه دهید و به نوبۀ خود در تعلیم و تربیت فرزندان این مملکت خدمت کرده باشی. امیدوارم که پروردگار اعمال نیک شما را قبول درگاهش بفرماید.

« والسلام علیکم و رحمۀ الله و برکاته »

« انا لله و انا الیه راجعون » « ما همه از خداییم و بازگشت ما به سوي اوست »

مورخۀ 3/12/ 63

حسین صادقی