احمد رضایی

بسم الله الرحمن الرحیم

«فلیقاتل فی سبیل الله الذین یشرون الحیوة الدنیا بالآخره و من یقاتل فی سبیل الله فیقتل او یغلب فسوف نؤتیه اجراً عظیما»

مؤمنان باید در راه خدا با آنان که حیات مادي دنیا را بر آخرت گزیدند جهاد کنند و هرکس در جهاد براه خدا کشته شد یا فاتح گردید زود باشد که او را در بهشت ابدي اجري عظیم دهیم

منت خداي را که به ما فرصت داد و نصرت بخشید که چند روزي از عمر خویش را در حکومت جمهوري اسلامی سپري کنیم و شکر و سپاس بر خداي یکتا که رحمتش را براي یاري مستضعفین و پیروزي نهایی  انقلاب بر جامعۀ اسلامی ما مرحمت فرمود تا این انقلاب را به هدف عالیۀ اسلامی راهنمایی  و رهبري کند تا زمینۀ ظهور حضرت مهدي(عج) [را] آماده سازد و مفتخرم و شاکرم از خداي باري تعالی که در این حرکت انسانی اسلامی مهرش را بر قلبم بنشاند و این حقیر را به جبهۀ حق علیه باطل بکشاند حرکت من به سوي جبهه حرکتی آگاهانه بوده است من به گفتۀ مولا علی(ع) جبهۀ جنگ را دانشگاه میدانم. دانشگاهی که در آن درس شهامت، شجاعت، برادري، ایثار،جوانمردي، خداشناسی، وفاداري، تدریس میشود این درسها عملی است نه شفاهی [ناخوانا] است که من با عشق خدا آمده ام که مفهوم زندگی را بدانم و آن را خوب بشناسم.

بشناسم که کیستم و از کجا آمده ام و همچنین بدانم که به کجا میروم و منظور از زندگی در این دنیا به خاطر چیست.

روزها فکر من این است و همه شب سخنم

 که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

از کجا آمده ام و آمدنم بهر چه بود

به کجا میروم آخر ننمایی وطنم

مرغ باغ ملکوتم نیم  از عالم خاك

چند روزي قفسی ساخته اند از بدنم

اي خوش آن روز که پرواز کنم تا بر دوست

 به امید سر کویش پر و بالی بزنم

چون دنیا کشتزار آخرت است و سرانجام زندگیِ دنیا مرگ است چه بهتر که این را  به خدمت اسلام و مسلمین در راه خدا بگذرانم و مرگ را با شربت و رحمت و شهادت بنوشم و در آغوش گیرم. و اي برادران نکتۀ دیگري که باید بگویم اینکه ما که مؤمنیم و از اهل بیت رسول خداییم. نگاه کنیم که در شفقت بر بندگان خداي تعالی چگونه بوده ایم و [ناخوانا] مردم که نعمتهایی که خداي تعالی بما ارزانی نموده است قابل شمارش نیست و اگر چیزي فردي از افرادي که خداوند نیز آنها را آفریده به ما بدهند در مقابل هدیه هاي خداوندي بما ناچیز است[...] و تازه آن چیزهایی که مردم به ما میدهند بدون مزد نمیدهند و باید هزاران بدبختی و رنج بکشی آن هم [چه] فانی است ولی آنچه خداوند به ما میدهد باقیست.

ولی در مقابل ببینیم که چیزي که یکی از بندگان خدا به ما میدهد چطور در مقابلش خضوع میکنیم و هر جا که به او می رسیم سرمان خم است و چقدر به او که رفتنی و شاید یک چیز کوچکی [...] احترام میگذاریم پس چرا خداوند کریمی که به ما این همه نعمت داده چشم، گوش، حتی کوچکترین اعضاي بدن و هر چه که فکرش را میکنیم. پس چرا بعد از این همه سال لااقل ساعتی کوتاه در گوشه اي خلوت ننشستیم و با خداي خود به راز و نیاز بپردازیم در حالی که در مقابل بندة او ضجه و ناله میکنیم و چقدر خداوند رحیم است و رحمان که این بنده ها را دوست می دارد [که] علاوه بر اینکه ما شکر نعمتهاي او را نمیکنیم، بلکه کفران نعمت او را هم میکنیم. ولی بدانیم معادي است قیامت وجود دارد حساب پس باید بدهیم همه و همه. و باید بدانیم که همۀ ما از اوییم و بسوي او میرویم. انا لله و انا الیه راجعون.

و شکر خدا را که توسط اماممان ما را به راه راست هدایت نمود و شما هم باید همه امام خمینی رهبر مسلمین جهان را دعا کنید زیرا ما را از بیماري جهالت بیرون آورد و زندگی با سعادت و مرگ با شرافت (شهادت) بما آموخت و ما را با قرآن آشنایمان نمود.

« والسلام علی من اتبع الهدي »